شنبه، آذر ۲۱، ۱۳۹۴

از نامهای خداوند: الوهیم

http://isamasih1.blogspot.fi

از نامهای خداوند:  الوهیم       Elohim   
لغت فوق به معنای   مقتدر و اقتدار کامل   می باشد. 
واژه اِلوهیم، جمع کلمه اِل می باشد و در زبان سامی این کلمه به معنای فرا توانایی و فرا قدرت بوده و استفاده آن به صورت جمع نشانه برتری کامل و والامقام بودن را داشته است. در زبان عبری نامی رایج برای خداوند بوده است. اِلوهیم برای اولین بار در آیه یک کتاب پیدایش به چشم می خورد و در ترجمه های فارسی از کلمه «خدا» استفاده شده است. انسانها به عنوان فرزندان خداوند و داوران ( قضات )، نیز اِلوهیم نامیده شده اند. اِلوهیم برای خدایان قبایل بت پرست نیز بکار رفته است. اِلوهیم به دفعات در کتاب مقدس آمده، و تنها در کتاب پیداش بیش از دویست بار و در کتاب ایوب بیش از چهل بار دیده می شود. در نبوت اشعیا، کلمه اِلوهیم برای عیسای مسیح نیز بکار رفته است.
توضیحات:
از واژه اِلوهیم در ترجمه های کتاب مقدس بصورت مستقیم استفاده نشده و در ترجمه از کلمات خدا و خداوند و برای بتها از کلمه خدایان استفاده گردیده است.
 منابع کتاب مقدس:   پیدایش باب ۱ و ۳ - مزامیر باب ۸۲ و ۹۶ - خروج باب ۲۲ - داوران باب ۵ - سموئیل اول باب ۲۸ - تثنیه باب ۴ - اشعیا باب ۴۰ - ارمیا باب ۱۰
  پیدایش باب ۱ آیه ۱ 
۱ در ابتدا، خدا آسمانها و زمین‌ را آفرید.   
  پیدایش باب ۳ آیه ۵ 
۵ بلكه‌ خدا می‌داند در روزی‌ كه‌ از آن‌ بخورید، چشمان‌ شما باز شود و مانند خدا عارف‌ نیك‌ و بد خواهید بود.»   
  مزامیر باب ۸۲ آیه ۱ 
۱ خدا در جماعت‌ خدا ایستاده‌ است‌، در میان‌ خدایان‌ داوری‌ می‌كند:   
  مزامیر باب ۸۲ آیه ۶ 
۶ من‌ گفتم‌ كه‌ شما خدایانید و جمیع‌ شما فرزندان‌ حضرت‌ اعلی‌.   
  خروج باب ۲۲ آیه ۸ تا ۹ 
۸ و اگر دزد گرفته‌ نشود، آنگاه‌ صاحب‌ خانه‌ را به‌ حضور حكام‌ بیاورند، تا حكم‌ شود كه‌ آیا دست‌ خود را بر اموال‌ همسایة‌ خویش‌ دراز كرده‌است‌ یا نه‌. ۹ در هر خیانتی‌ از گاو و الاغ‌ و گوسفند و رخت‌ و هر چیزِ گم‌ شده‌، كه‌ كسی‌ بر آن‌ ادعا كند، امر هر دو به‌ حضور خدا برده‌ شود، و بر گناه‌ هر كدام‌ كه‌ خدا حكم‌ كند، دو چندان‌ به‌ همسایة‌ خود رد نماید.   
  مزامیر باب ۹۶ آیه ۵ 
۵ زیراجمیع‌ خدایانِ امّت‌ها بتهایند، لیكن‌ یهوه‌ آسمانها را آفرید.   

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر